ความแม่นยำของนาฬิกาสัมพันธ์กับจักรกรอก
Apr 02, 2024
ฝากข้อความ
การแกว่งของนาฬิกาเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญในการวัดว่านาฬิกาจำเป็นต้องล้างการบำรุงรักษาน้ำมันหรือไม่ การแกว่งของความสูงสะท้อนการทำงานของนาฬิกาโดยตรง มีเพื่อนนาฬิการะดับเริ่มต้นใหม่ ๆ มากมายของการแกว่งไม่เข้าใจมากนัก
เพื่อที่จะเรียนรู้ร่วมกันกับทุกคน
ตัวบ่งชี้ที่เกี่ยวข้องกับการแกว่งและการแกว่งของนาฬิกาจะแนะนำการเคลื่อนไหวของนาฬิกา โดยมีเครื่องสะท้อนที่ประกอบด้วยบาลานซ์วีลและสปริง ความเสถียรของวงจรการสั่นจะกำหนดความแม่นยำของจังหวะของนาฬิกา การกระแทกของจักรกรอกจะแกว่งไปทางซ้ายและขวา และแอมพลิจูดของการแกว่งคือการแกว่ง และการแกว่งเรียกอีกอย่างว่าแอมพลิจูดในอุตสาหกรรมนาฬิกา ตามคำจำกัดความของฟิสิกส์ แอมพลิจูดคือการกระจัดสูงสุดของวัตถุที่สั่นจากตำแหน่งสมดุลที่หยุดนิ่ง วงสวิงของนาฬิกามีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ความเสถียรและขนาดของนาฬิกาขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ตัวเลือกหลักจะขึ้นอยู่กับระดับของขดลวด ยิ่งสปริงเต็มมากเท่าใดก็ยิ่งแกว่งมากขึ้นเท่านั้น นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับแรงเสียดทานของเดือยเพลาล้อบาลานซ์ด้วย เมื่อตำแหน่งเปลี่ยนไป ทิศทางแรงโน้มถ่วงของสปริงบาลานซ์และสภาพแรงเสียดทานของเดือยเพลาล้อบาลานซ์ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ตัวอย่างเช่น เมื่อนาฬิกาอยู่ในระนาบและระนาบแนวตั้ง การเปลี่ยนแปลงวงสวิงจะชัดเจนมากและส่วนหน้ามักจะต่ำกว่าวงสวิงของเครื่องบินประมาณ 40 องศา
มีปัจจัยอื่นๆ มากมายที่ส่งผลต่อวงสวิง เช่น การออกแบบนาฬิกา สภาพการหล่อลื่น ระยะห่างตามแนวแกนและแนวรัศมีของเฟือง ความเรียบของแรงบิดเอาต์พุตของสปริง และอื่นๆ
เราบอกว่าวงสวิงของนาฬิกาอยู่ในระดับสูง ยิ่งสูงเท่าไรก็ยิ่งดีเท่านั้น เพราะการหมุนสูงสุดของบาลานซ์วีลไม่สามารถทำได้ถึง 340 องศา หากวงสวิงสูงเกินไปจะทำให้นาฬิกา "กระแทก" ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นปรากฏการณ์ของตะปูจานบาลานซ์วีลที่กระทบกับส้อมหนี่งที่อยู่นอกหัวส้อมซึ่งจะทำให้นาฬิกาเดินเร็วมากและมีเสียงประมาณว่า เสียงเดินของนาฬิกาสูญเสียจังหวะปกติกลายเป็นเหมือน “เสียงเกือกม้า” ที่เล่นอย่างรวดเร็ว เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่านาฬิกาอยู่ในสถานะระนาบสายเต็ม และวงสวิงอยู่ระหว่าง 240 ถึง 320 องศา
เมื่อนาฬิกาได้รับการทดสอบด้วยการแกว่งของแผงหน้าปัด จะมีตัวบ่งชี้ที่เกี่ยวข้องที่สำคัญหลายประการ
(ก) วงสวิงดรอป: นาฬิกาเดินเต็มสายและตามจริง 24 ชั่วโมงหลังจากทั้งสองสถานะ โดยวัดระนาบสองอัน (พื้นผิวและพื้นผิว) และสามแนวตั้ง (ใต้ ซ้าย และบน) ตามลำดับ โดยตำแหน่งทั้งห้าของการเปลี่ยนแปลงวงสวิง เมื่อเทียบกับตำแหน่งเดียวกัน ให้หาผลต่างที่ใหญ่ที่สุดจากการสวิงดร็อป การลดลงของสวิงยังเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญของประสิทธิภาพแบบโซโครนัสของนาฬิกา ซึ่งสามารถสะท้อนถึงคุณภาพของแถบสตาร์ทและสปริง รวมถึงการออกแบบและการประกอบ ซึ่งโดยปกติแล้วจะต้องมีการตกต่ำกว่า 50 องศา
(2) ความแตกต่างในแนวตั้งของสวิงแบน: นาฬิกาในสถานะเต็มสาย โดยวัดระนาบสองระนาบ (พื้นผิวและพื้นผิว) และสามระนาบในแนวตั้ง (ใต้ ซ้าย และบน) ตามลำดับ การแกว่งของตำแหน่งทั้งห้านี้เปลี่ยนไป โดยพื้นผิวนาฬิกาของ ตำแหน่งเครื่องบินและตำแหน่งแนวตั้งหลายตำแหน่งเมื่อเปรียบเทียบกับความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดเช่นเดียวกับความแตกต่างแบบสวิงแบน ความคลาดเคลื่อนในแนวนอนของสวิงยังเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญของประสิทธิภาพข้อผิดพลาดของตำแหน่งของนาฬิกา ซึ่งโดยปกติแล้วความคลาดเคลื่อนในแนวนอนจะต้องต่ำกว่า 50 องศา
(3) การแกว่งขั้นต่ำของส่วนหน้าของชั่วโมง 24-: หลังจากที่นาฬิกาเดินจริงๆ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง การแกว่งขั้นต่ำของหน้าปัดแนวตั้ง (โดยทั่วไปจะเลือกไว้ที่ตำแหน่งด้านซ้าย) ต้องไม่น้อยกว่า 180 องศา ประสิทธิภาพของนาฬิกาจะดีกว่าในกรณีของวงสวิงสูงมากกว่าในกรณีของวงสวิงต่ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนาฬิกาที่มีอุปกรณ์แนบปฏิทิน ข้อกำหนดวงสวิงขั้นต่ำของส่วนหน้า 24- ชั่วโมงมีความสำคัญอย่างยิ่ง
โดยทั่วไปการแกว่งของนาฬิกาจะวัดด้วยแอมพลิจูดมิเตอร์ และสวิตเซอร์แลนด์ก็ได้ผลิตนาฬิการุ่น AM201 และ GD-50 ในช่วงปีแรกๆ วัดโดยใช้สิ่งที่เรียกว่า "วิธีมุมฐาน" ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเลือกมุมยกสมดุลของนาฬิกาที่วัดก่อนทำการวัด ในการใช้เครื่องมือในการตรวจจับนาฬิกา หน่วยการตรวจจับที่สมบูรณ์จำเป็นต้องมีเครื่องสอบเทียบนาฬิกาและเครื่องวัดแอมพลิจูด ก่อนการบำรุงรักษานาฬิกา ให้ใช้เฉพาะมิเตอร์วัดขนาดเท่านั้น ในโรงงานนาฬิกาเท่านั้นที่สามารถมองเห็นเครื่องวัดแอมพลิจูดได้ มันแสดงให้เห็นว่าโดยทั่วไปแล้วทุกคนให้ความสำคัญกับความเร็วและความแม่นยำของนาฬิกาเท่านั้น และการแกว่งและความแม่นยำนั้นมีความสำคัญและสัมพันธ์กันเท่าเทียมกัน ตัวชี้วัดทางเทคนิคของการแกว่งนั้นไม่ดี และนาฬิกาที่มีดรอปและขาตั้งใหญ่เกินไปจะต้อง ไปไม่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อปรับเทียบความสมดุลของจักรกรอกและปรับข้อผิดพลาดของตำแหน่ง จำเป็นต้องอ้างอิงถึงลูกตุ้ม และแนวคิดของลูกตุ้มต้องใช้บุคลากรบำรุงรักษาในระดับทางทฤษฎีที่สูงกว่า

